Carlo Azolini

Vodacciański szermierz.

Description:

Współczynniki

Poziom Rzut +1d -1d
Siła 8 2d+2 - -
Zręczność 9 3d+0 - -
Budowa 8 2d+2 - -
Inteligencja 9 3d+0 - -
Siła Woli 8 2d+2 - -
Przeznaczenie 132050 1d0+ - -

Umiejętności

Zręczność

Nazwa Poziom Rzut
Jazda Spodem 0 3d+0
Węzły 0 3d+0
Wspinanie 0 3d+0
Szpieg 1d 4d+0
Fechtunek 2d 5d+0
Broń Palna 2d 5d+0
Pięściarz 0 3d+0
Rzucanie 0 3d+0
Taniec 0 3d+0

Inteligencja

Nazwa Poziom Rzut
Etykieta 0 3d+0
Medycyna 0 3d+0
Przebieranie 0 3d+0
Włamywanie 0 3d+0
Szczerość 0 3d+0
Uwodzenie 0 3d+0
Wiedza Vodacce 0 3d+0
Język Vodacce 0 3d+0
Język Eiseński 0 3d+0

Inne

Współczynnik Nazwa Poziom Rzut
Budowa Bieganie 0 2d+2

Zalety / Wady

  • Pochopny
  • Lewonożny
  • Gildia Szermierzy
  • Wrogowie Valroux

PD

Przygoda PD
“Córka” 15+26
Suma
Bio:

Vodaccianin skory do szybkiego wyciągania czy to szpady czy też wniosków. Łatwo ulega czarowi kobiet, jest to za każdym razem miłość na całe życie.

Urodził się na jednej z wysp archipelagu w Vodacce. Jego ojciec zginął w bójce. Wychowywał się z Matką (wiedźmą) i trzema siostrami. Był zawsze problematycznym chłopakiem [pochopny] i pakował się w kłopoty [czarny Piotruś]. Matka nie mogąc sobie z nim poradzić wysłała go na naukę do stolicy (Noma). Tam zakochał się „z wzajemnością” w najpiękniejszej na świecie („może uważasz inaczej!”) kurtyzanie – Angelinie. Niestety miłość dziewczyny do niego skończyła się wraz z funduszami chłopaka. Zabrakło pieniędzy na naukę i został wyrzucony z uczelni.

Zrozpaczony postanowił zginąć w walce. Najlepszym sposobem wydało mu się wstąpienie w grono muszkieterów. Wyruszył, więc do Mointeigne. Podróż przez Eisen zajęła dwa lata – podczas niej, by przeżyć, imał się różnych zajęć. Za to wyrobił sobie zdanie o Eiseńczykach i poznał ich język.

W końcu dotarł do stolicy Montaigne (Charouse). Pół roku zajęły mu starania, aby dostać się do gildii szermierzy i dalej do szkoły szermierczej Valroux. Szybko odkrył, że ma naturalny talent. Pomagało mu to, iż walczył, jak przystało na Vodaccianina, lewą ręką [leworęczny]. Po trzech miesiącach nauki, uznał, iż szkoła ma za dużo wad i uciekł z niej. Teraz ścigają go wszyscy wychowankowie szkoły Valroux. On nie przejmuje się nimi zbytnio, gdyż to albo „gołowąsy co nic nie potrafią” albo „podstarzali mistrzowie, którzy by sobie już nawet z kobietą nie poradzili”. Powinien, czym prędzej, wyjechać z Montaigne, lecz nie porzucił jeszcze myśli o zostaniu muszkieterem.

Carlo Azolini

Arogant, Pochopny i Żarliwa zgreg peterlev